Tadeusz Luty

Print Friendly

Tadeusz Luty

Przewodniczący Rady Nadzorczej EIT w latach 2007-2009

Prof. Tadeusz Luty to wielki przyjaciel Wrocławskiego Centrum Badań EIT+ i jedna z najbardziej zasłużonych dla Spółki osób. Był mocno zaangażowany we wrocławskie starania o utworzenie w mieście Europejskiego Instytutu Technologicznego, a później sprzyjał powołaniu EIT+. Od 2007 r. do 2009 r. był przewodniczącym Rady Nadzorczej spółki.

Nota biograficzna prof. Tadeusza Lutego:

Prof. Tadeusz Luty urodził się w 1942 r. w Hucie Krzeszowskiej. Jest żonaty (małżonka Jolanta, mikrobiolog), ma zamężną córkę (Anna Luty-Frąckiewicz, lekarz; zięć Adam, lekarz) i dwoje wnuków (Piotr i Ewa).

Jest fizykochemikiem, wychowankiem profesorów Krzysztofa Pigonia i Józefa Rohledera, absolwentem kierunku inżynieria chemiczna Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej (1965). Stopnie naukowe doktora (1968), doktora habilitowanego (1972) uzyskał na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. W roku 1980 uzyskał tytuł profesora nadzwyczjanego, a w roku 1988 – profesora zwyczajnego. Od października 2012 roku, profesor emerytowany. Kierował Zakładem Fizyki Chemicznej w Instytucie Chemii Fizycznej i Teoretycznej, Wydział Chemiczny Politechniki Wrocławskiej. Wykładał chemię fizyczną, termodynamikę statystyczną i fizykochemię ciała stałego dla studentów wydziałów Chemicznego i Podstawowych Problemów Techniki.

Po doktoracie odbył staże naukowe w Instytucie Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Laboratorium Neutronowym Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej (pod opieką naukową Prof. Jerzego Janika, 1969-70). Po habilitacji przebywał na stażu w Depratment of Physics, University of Edinburgh (1973-74), w latach 1977-79 pracował w Institute of Theoretical Chemistry, University of Nijmegen w Holandii. Jako visiting professor pracował w USA (Department of Chemistry, University of Nebraska-Lincoln, Department of Physics, Colorado State University, Fort Collins), Francji (uniwersytety w Rennes i Lille) i Japonii (Unversity of Tokyo, Tokyo Institute of Technology, Institute for Molecular Sciences, Okazaki).

Zajmuje się badaniami z zakresu nauk o materiałach, fizykochemią układów molekularnych. Prowadzi prace teoretyczne nad dynamiką, przejściami fazowymi i transformacjami (foto-indukowane, detonacje) w tzw. materii miękkiej (molekularnej). Jest autorem/współautorem ponad 130 prac naukowych, cytowanych ponad 900-krotnie (1990-2009). Zapoczątkował badania dynamiki sieci kryształów molekularnych, ilościowy opis reakcji oraz foto-indukowanych przejść fazowych w molekularnym ciele stałym.

Z ważniejszych osiągnięć ostatnich lat warto wymienić prace nad nowymi koncepcjami kontroli i transformowania materiałów molekularnych przy pomocy czynników fizycznych, szczególnie światła (podstawy współczesnej alchemii). Publikacją (Science, 300, (591)612, 2003) wykazano istnienie w układach organicznych kompleksów molekularnych, mechanizmu transformującego energię termiczną, mechaniczną i promieniowania tak wydajnie, że w silnie nieliniowym procesie generowana jest nowa faza materii na zasadzie efektu „domino”. Prace nad foto-indukowanymi transformacjami otwierają nowe perspektywy badania dynamiki towarzyszących tym transformacjom zmian strukturalnych w ich naturalnej skali czasu (ultra-szybka foto-krystalografia). Publikacjami m. in. w Journal of American Chemical Society, Physical Review i Journal of Chemical Physics, wprowadził do fizyki i chemii  materiałów molekularnych koncepcje (elastyczne multipole) pozwalające na ilościowy opis silnie nierównowagowych procesów reakcji foto-indukowanych oraz dramatycznego procesu detonacji w molekularnych materiałach energetycznych. W trakcie są prace teoretyczne (próby eksperymentalne już prowadzone) nad foto-transformacją grafitu do struktury diamentu.

Jest członkiem rad naukowych Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN oraz Instytutu Fizyki Molekularnej PAN. Jest członkiem rad redakcyjnych czasopism: Acta Physica Polonica, Materials Science, Wiadomości Chemiczne.

W latach 2002-2008 Rektor Politechniki Wrocławskiej i Przewodniczący Kolegium Rektorów Uczelni Wrocławia i Opola. W latach 2005-2008 Przewodniczący Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP). Honorowy Przewodniczącym Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP) w latach 2008-2012, członek Prezydium European University Association (EUA) (2007-2011), powołany w skład Rady Zarządzającej Wspólnego Centrum Badawczego Unii Europejskoiej (Board of Govenors of Joint Research Centre) (od 2007), jest także członkiem Konwentu Wydziału III Polskiej Akademii Nauk oraz członkiem Komisji ds. Etyki w Nauce powołanej przez Zgromadzenie Ogólne PAN.

Od roku 2009 jest doradcą Prezydenta Wrocławia do spraw akademickich, z tej racji sprawuje opiekę merytoryczną i wspiera Biuro Współpracy z Uczelniami Wyższymi Urzędu Miejskiego, które realizuje program Wrocławskie Centrum Akademickie.

Ważniejsze honory i wyróżnienia naukowe:

Japanese Society for Promotion of Science (nagroda 1994),
Medal im. Jana Zawidzkiego (Polskie Towarzystwo Chemiczne, 1994),
Doktor Honoris Causa: Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (2006)
Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu (2007)
Politechniki Koszalińskiej (2008).
Order Św. Sylwestra Papieża (2008).
Medal M. Kopernika Polskiej Akademii Nauk (2008).
Nagroda rektorów Uczelni Wrocławia za zasługi dla środowiska akademickiego (2009)
Członek Academia Europaea (2011)

Autor: Centrum Badań EIT+, Opublikowano: 23.02.2015
plusfontminusfontreloadfont