Mikropęcherzyki – obiecujące narzędzie dla medycyny przyszłości

Print Friendly, PDF & Email

Mikropęcherzyki – obiecujące narzędzie dla medycyny przyszłości

Dr Jakub Grzesiak z Wrocławskiego Centrum Badań EIT+ rozpoczyna badania pn. „Rola mikropęcherzyków zewnątrzkomórkowych uwalnianych przez mezenchymalne komórki macierzyste izolowane ze sznura pępowinowego w międzykomórkowej regulacji stresu oksydacyjnego”, który otrzymał dofinansowanie z programu MINIATURA 1 organizowanego przez Narodowe Centrum Nauki.

Mikropęcherzyki są niewielkimi fragmentami komórek zbudowanymi z ich błony komórkowej, którymi komórki wymieniają się w organizmie przekazując w ten sposób między sobą informacje. Mają średnicę od 100 nanometrów do 1 mikrometra, wobec czego badając je należy się posługiwać narzędziami stosowanymi w nanotechnologii, ale stanowią obiecujące narzędzie dla medycyny przyszłości, ponieważ mogą pomóc nam w leczeniu wielu pospolitych chorób, m.in. chorób zwyrodnieniowych, cukrzycy czy niewydolności narządów. Często u molekularnego podłoża tych schorzeń leży nadmierny stres oksydacyjny komórek zasiedlających poszczególne tkanki. Opracowanie metod leczenia polegających na skutecznym redukowaniu tego stresu stanowi ogromne wyzwanie, w osiągnięciu którego pomóc może wiedza właśnie na temat działania mikropęcherzyków. W tym celu należy zbadać dokładne molekularne mechanizmy rządzące obserwowanymi w wielu eksperymentach pozytywnymi efektami aplikacji mikropęcherzyków.

Dr Jakub Grzesiak postawił w swoich badaniach hipotezę, iż mikropęcherzyki produkowane przez macierzyste komórki z pępowiny dostarczają do komórek odbiorczych (np. uszkodzonych w wyniku procesu chorobowego) różnego rodzaju transkryptów, które po przedostaniu się do wnętrza komórek odbiorczych ulegają translacji w białko. Hipoteza zakłada, że jednym z takich transkryptów jest mRNA kodujące białko NFE2L2 – główny włącznik mechanizmów obronnych komórki przed stresem oksydacyjnym.

Dr Jakub Grzesiak w Laboratorium Mikroskopii Elektronowej BIO w EIT+, fot. Klaudia Piątek

W swoich badaniach naukowiec wykorzysta zmodyfikowane genetycznie komórki, które nie posiadają genu NFE2L2. Bez tego genu, komórki są praktycznie pozbawione broni w walce ze stresem oksydacyjnym. Przewiduje również, że po ekspozycji zmienionych genetycznie komórek na mikropęcherzyki, mechanizm obronny komórek zostanie uruchomiony w wyniku dostarczenia do nich przez mikropęcherzyki transkryptu genu NFE2L2 i jego translację w działające białko.

Badania w ramach projektu będą prowadzone z wykorzystaniem licznych technik mikroskopowych, m.in. obrazowanie przyżyciowe mikroskopem konfokalnym (w Laboratorium Mikroskopii Konfokalnej), obrazowanie korelacyjne świetlno-elektronowe (wspólnie w  Laboratoriach Mikroskopii Konfokalnej i Elektronowej).

Autor: Klaudia Piątek, Opublikowano: 06.12.2017
plusfontminusfontreloadfont